X
تبلیغات
نماشا
رایتل
مصطفی قهرمانی(خبرنگار)
>
 
نوشته شده توسط : مصطفی قهرمانی


وبلاگ مصطفی قهرمانی (خبرنگار):


محمد صادق کوشکی: تخریب آثار


تاریخی جنگ در خرمشهر از روی


نادانی بود


وبلاگ مصطفی قهرمانی(خبرنگار): استاد دانشگاه تهران با انتقاد از تخریب آثار تاریخی جنگ در خرمشهر گفت: ما با نادانی میراث جنگ را نابود کردیم. به خرمشهر که پا می گذاریم، اثری از هویت جنگ نمی بینیم چون ساخته شده است؛ این در حالی که رهبرمان بارها تاکید کرده بودند که بخشی از میراث تاریخی جنگ در خرمشهر را حفظ کنید.



  


به گزارش اختصاصی مصطفی قهرمانی، محمد صادق کوشکی،محقق و پژوهشگر مسائل سیاسی و فرهنگی با حضور در برنامه زنده تلویزیونی سرزمین نور که از شبکه یک سیما پخش شد، با بیان اینکه آثار تاریخی هشت سال دفاع مقدس، هویت ما را نشان می‌دهد، اظهار داشت: رفتن راهیان نور و مشاهد مناطق عملیاتی دفاع مقدس باعث می شود که بخش مهمی از هویت تاریخی خود را ببینیم. اگر به دیدن ویرانه های تخت جمشید و بناهای تاریخی اصفهان و شیراز و ... می رویم، به دلیل یافتن هویت تاریخ ماست.

وی ادامه داد: ساخت و ساز شهرهای جنگ زده مثل خرمشهر، زمانی خوب است که شناسنامه اش در دستمان باشد. خرابه های خرمشهر را یک آدم ظاهر بین خرابه می بیند اما باطن این خرابه ها، تاریخ جنگ را نشان می دهد. مثلا اگر بگویند خرابه های خرمشهر باعث تخریب روحیه مردم می شود، باید گفت که  این خرابه ها هویت تاریخ ماست. مثلا اگر بگویند که تخت جمشید تخریب شده و آن را نابود یا بازسازی کنیم، نشان دهنده نادانی است. خرابه‌های تخت جمشید ما را یاد اسکندر مقدونی می‌اندازد که این بنا را به آتش کشید و درس عبرتی برایمان است که دیگر نگذاریم مشابه این داستانها برای کشورمان تکرار شود.

استاد دانشگاه تهران با اشاره به بازدید اساتید دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی از مناطق عملیاتی دفاع مقدس، گفت: با اساتید دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی برای دو روز به مناطق عملیاتی جنوب کشور رفتیم. برای این اساتید جالب بود که از بیمارستان های صحرایی زمان جنگ هم بازدید کنند. بعضی از این اساتید در زمان جنگ، خارج از کشور بودند و با دیدن این بیمارستان های صحرایی، احساس ندامت می کردند که چرا  زودتر به آنجا نیامده اند. اساتیدی که  در زمان جنگ در جبهه بودند، دیدن این صحنه ها برایشان تجدید خاطره شد. واکنش آنها خیلی برایم جالب بود. مرا سر زنش می کردند که چرا کاری نکردم که آنها زودتر عازم بازدید از این مناطق جنگی و بیمارستان های صحرایی شوند. این فضای جغرافیایی بخشی از میراث جنگ ماست.

وی مشاهده مناطق جنگی هشت سال دفاع مقدس را یکی از لازمه های جوانان و دانشجویان دانست و تاکید کرد: اگر برای نسل امروز یا یک دانشجو می خواهیم آموزش دهیم که در شرایط سخت چگونه مشکل را حل کند یا چگونه تهدید را به فرصت تبدیل نماید یا به عبارتی تحریم همیشه پایان راه نیست را نشان دهیم، باید چه کنیم؟ در این شرایط هر چه به دانشجو توضیح دهیم، دوست دارد تا تجربه های گذشتگان را مشاهده کند. اگر او را به رودخانه اروند رود ببریم و نشانش دهیم که در زمان جنگ، یک عده مهندس با شرایط سخت تحریم ها و کمبود امکانات، زیر بمباران های دشمن پل بعثت را ساختند و بعد از پایان جنگ،  شرکت فرانسوی برای تخریب آن وارد عمل شد، با مشاهده این ابتکار رزمندگان می فهمد که او هم می تواند.

دکتر کوشکی خاطر نشان کرد: جنگ ما پر از خلاقیت ها بود. ما توکل به خدا، تلاش و نوآوری، ابتکار و کار علمی در جنگ هشت ساله خلاقیت های زیادی را به بار آوردیم.

استاد دانشگاه تهران به  تاثیر گذاری اردوهای راهیان نور در دانشجویان غیرمسلمان و خارجی اشاره کرد و افزود: دانشجویان خارجی و غیرمسلمان زیادی بودند که از مناطق عملیاتی ما دیدن کردند. در دلنوشته هایشان می خواندم که نوشته بودند ما معنویت حضرت مسیح را در اینجا حس کردیم. دانشجویانی از اروپا به این مناطق آمده بودند و اظهار داشتند که ما معنویت خاصی را در اینجا حس کردیم و این نشان از تاثیرگذاری مناطق جنگی است.

وی در پایان افزود: من دانش آموز 14 ساله بودم که متقلبانه به جبهه رفتم؛ این گونه که سنم را یک سال بیشتر نشان دادم و با اینکه مسئولان اعزام متوجه این موضوع شدند، اما به روی خودشان نیاورند.

انتهای پیام/خ


تاریخ انتشار : یکشنبه 15 دی 1392 | نظرات (0)
 
   
نوشتن را با نگارش انشایی در کلاس دوم راهنمایی آغاز کردم؛ معلم گفت درباره داستان "پهلوان نه قهرمانی" انشایی بنویسیم و من در وصف "پوریای ولی" یکی از بزرگترین پهلوان ایران انشایی نوشتم؛او قرار بود با یک کشتی گیر مسابقه بدهد اما به دلیل خوشحال کردن دل مادر رقیبش، جوانمردانه بازنده میدان کشتی می شود. معلم انشاء از همکلاسی هایم خواست تا تشویقم کنند و همان تشویق،جرقه ای برایم بود و شعر این داستان را در ذهنم ماندگار کرده است: گر بر سرنفس خود امیری مردی، برکورو کر ار نکته نگیری مردی، مردی نبود فتاده را پای زدن، گر دست فتاده ی بگیری مردی