X
تبلیغات
رایتل
مصطفی قهرمانی(خبرنگار)
>
 
نوشته شده توسط : مصطفی قهرمانی
داریوش فرهنگ در گفتگو با وبلاگ مصطفی قهرمانی(خبرنگار):

از ساخت فیلم های قرآنی

باید حمایت شود


وبلاگ مصطفی قهرمانی(خبرنگار): بازیگر سینما و تلویزیون در گفتگو با وبلاگ مصطفی قهرمانی گفت: یکی از شرایط لازم جهت رشد و پیشرفت سینمای قرآنی را حمایت همه جانبه مسئولان از ساخت این فیلم ها می داند.



 این بازیگر سینما و تلویزیون  در گفتگو با وبلاگ مصطفی قهر مانی(خبرنگار) گفت:

ساخت هر فیلمی با کیفیت مطلوب و اثرگذاری بالا بین مخاطبان می تواند یک فیلم مورد قبول باشد. چه دینی باشد و چه غیر دینی. مهم این است که برای مردم جامعه مفید باشد و فیلم های قرآنی جزو آن دسته از فیلم هاست که برای مردممان اثرگذاری زیادی دارد و مردم علاقه زیادی به دین این فیلم ها دارند  و از آن پند و اندرزی می گیرند.


وی ادامه داد: روی فیلم های قرآنی باید حساسیت بیشتری به خرج بدهند و با صحنه های زیبا بتوانند مفهوم و پیام قرانی را منتقل کنند. فیلم های قرآنی چون برگرفته از واقعیت هستند باید با ظرافت خاص تولید شوند ت اروی مخاطب تاثیر زیادی بگذارد.


فرهنگ افزود: تصور اشتباهی که از سینمای قرآنی وجود دارد این است که سینمای قرآنی صرفا به روایت زندگی انبیا و معصومان(ع) ختم می شود، در صورتی که مفاهیم قرآنی و دینی این قابلیت را دارد که در تمامی گونه ها نمود پیدا کند.


وی گفت: از  آثار و فیلم های قرآنی که می خواهد تولید  شود باید حمایت های همه جانبه کنند تا فیلمسازان از ترس شکست در گیشه از ساخت فیلم های نو دینی، دور نشوند.


این بازیگر سینما و تلویزیون خاطر نشان کرد: قرآن اهدافی را از قصه ها دنبال می کند که آن اهداف بیان واقعیت هایی است که هر کدام دارای فلسفه ای خاص و عقلانی هستند و به علت نکته هایی چون بیان حکم شرعی، تبیین حادثه تاریخی، تبرئه متهم بی گناهی، مجازات متهم مجرمی، رسوایی خائن گنه کاری، تصحیح خبر دروغی و حل مشکلی سخت، نازل شده است. فیلم سینمایی نیز تکه ای از واقعیت یا زندگی است. بسیاری از قصه های قرآن نیز گوشه ای از یک حقیقت را برای مخاطب تصویر کرده و باقی آنرا به ضمیر خود آگاه و قضاوت فطری آن واگذار می کند.


وی در پایان افزود: فیلم قرآنی را نمی توان تنها در قالب ژانر خاص خلاصه کرد، اما می توان با بهره وری صحیح از مفهوم قرآن تمامی ژانر را به نام و عطر قرآن مزین کرد.


انتهای پیام/



تاریخ انتشار : پنج‌شنبه 23 خرداد 1392 | نظرات (0)
 
   
نوشتن را با نگارش انشایی در کلاس دوم راهنمایی آغاز کردم؛ معلم گفت درباره داستان "پهلوان نه قهرمانی" انشایی بنویسیم و من در وصف "پوریای ولی" یکی از بزرگترین پهلوان ایران انشایی نوشتم؛او قرار بود با یک کشتی گیر مسابقه بدهد اما به دلیل خوشحال کردن دل مادر رقیبش، جوانمردانه بازنده میدان کشتی می شود. معلم انشاء از همکلاسی هایم خواست تا تشویقم کنند و همان تشویق،جرقه ای برایم بود و شعر این داستان را در ذهنم ماندگار کرده است: گر بر سرنفس خود امیری مردی، برکورو کر ار نکته نگیری مردی، مردی نبود فتاده را پای زدن، گر دست فتاده ی بگیری مردی