X
تبلیغات
نماشا
رایتل
مصطفی قهرمانی(خبرنگار)
>
 
نوشته شده توسط : مصطفی قهرمانی

پیکر عسل بدیعی بازیگر سینما و تلویزیون تشییع شد


وقتی اشک‌های فرزند عسل بدیعی


 همه را متاثر کرد


مصطفی قهرمانی(خبرنگار): پیکر عسل بدیعی بازیگر سینما و تلویزیون، یکشنبه 18 فرودین با حضور مردم و هنرمندان از مقابل تالار وحدت به سمت قطعه هنرمندان بهشت زهرا تشییع شد.



به گزارش وبلاگ مصطفی قهرمانی(خبرنگار)، محوطه بیرونی تالار وحدت از ساعت 8:30 مملو از جمعیت بود. علاقه‌مندان به هنر در کنار هنرمندان سینما، تئاتر و تلویزیون آمده بودند تا در مراسم تشییع عسل بدیعی بازیگر سینما و تلویزیون ایران شرکت کنند. 
در ابتدای این مراسم ستاره اسکندری بازیگر سینما و تلویزیون و تئاتر روی سن آمد و در سخنان کوتاهی گفت: «هیچکدام از ما رفتن عسل را باور نداریم. با اینکه هر مرگ اشارتی است به حیاتی دیگر، اما دلم نمی‌خواست خانواده عسل و غزل خواهر او را امروز از نزدیک ببینم.»
 
او ادامه داد: «عسل بدیعی با کاری که کرد نشان داد که چه روح بزرگی دارد. جای او همیشه بین ما خالی است، ولی می‌دانیم که او تا همیشه در کنار ماست.»
 
شاهرخ بدیعی، پدر عسل بدیعی یکی دیگر از حاضران در این مراسم بود که به روی سن دعوت شد. صحبت کردن برای شاهرخ بدیعی کار چندان ساده‌ای نبود. او با بغض و اندوه فراوان از حاضران در این مراسم تشکر کرد و گفت: «سلام به این همه معرفت. من از همه شما که امروز برای تسلی من و خانواده‌ام اینجا هستید، تشکر می‌کنم. دست‌های همه شما را می‌بوسم.»
 
 شاهرخ بدیعی پدر عسل بدیعی
 
او همچنین افزود: « شما امروز برای تسلی خاطر من، شیرین (مادر عسل بدیعی)، غزل و رضا اینجا هستید. عسل 17 سال از عمر خود را در جمع هنرمندان گذراند. می‌دانید که با مرگ عسل چه حادثه‌ای بر ما رخ داده است، اما اجزای بدن او امروز در وجود 7 بیمار نیازمند جای گرفته است و من حالا هفت فرزند دیگر دارم. این برای من افتخار است.»
 
سیروس الوند کارگردان فیلم «دست‌های آلوده» که عسل بدیعی در آن ایفای نقش کرده بود، دیگر سخنران این مراسم بود. او صحبت‌های خود را با خواندن یک شعر آغاز کرد و ادامه داد: «امروز مجلس باشکوهی برگزار شده است. ما هم روزی می‌رویم اما نمی‌دانیم آیا چنین چهره‌های داغداری برای ما هم می‌آیند یا خیر؟»
 
 سیروس الوند کارگردان فیلم سینمایی «دست‌های آلوده»
 
الوند همچنین خاطرنشان کرد: « عسل بدیعی سرشار از زندگی و دختری پاک، منظم و نجیب بود. این دختر عمر زیادی در سینما نکرد و تلویزیون او را ربود، اما کارهای بدیعی برای همه ما خاطره به جای گذاشت. حالا عسل بدیعی در وجود دیگران تکثیر شده است.»
 
در ادامه این مراسم رضا داوودنژاد، شوهر خواهر عسل بدیعی با بغض و گریه روی سن حاضر شد و با اینکه شرایط مناسبی برای صحبت کردن نداشت، در سخنان کوتاهی توضیح داد: «خیلی شرایط سختی است. اتفاقاتی را که در یک سال گذشته برای ما رخ داد تنها توانستیم با همراهی شما بگذرانیم. همدردی شما برای من در آن شرایط بیماری و حالا هم برای خانواده بدیعی تسلای بزرگی است.»
 
 رضا داوودنژاد و همسرش غزل بدیعی خواهر عسل بدیعی
 
داوودنژاد با اشاره به یادداشت‌های روزانه عسل بدیعی عنوان کرد: «ما چند روز عجیبی را گذراندیم. سه روز پیش از عسل بدیعی عزیز چیزهایی به دست ما رسید که برای خود ما هم جالب بود. ما یک یادداشت از دفترچه یادداشت‌های روزانه او پیدا کردیم که خیلی جالب بود. این یادداشت را عسل روز اول فرودین سال 92 نوشته است. ما این متن را حتی برای پدر و مادر عسل هم هنوز نخوانده‌ایم. امروز من و غزل تصمیم گرفتیم این مطلب را  برای شما بخوانیم. البته من به زودی تصویر این یادداشت را که با دست‌خط عسل است در اختیار سایت‌ها قرار می‌دهم.»
 
غزل بدیعی خواهر عسل بدیعی نیز روی سن حاضر شد و یادداشت روز اول فرودین او را خواند. در بخشی از این یادداشت آمده است: «سال 92 شد و در این گذر عمر چیزی قسمت همه ماست. حالا 36 سالم است، دهه 30 هم گذشت با سرعت مثل همه چیز همچون دهه 20. شش سال را در رکود بودم. حالا می توانم مسلط باشم. ضعف درونی ام رنگ باخته است. اشتباه زیاد کرده‌ام. اشتباه زیاد دیده‌ام، اشتباه ارزش دادم و اشتباه بی‌ارزش کردم اما مهر خدا خواست که هنوز سالمم، توانمندم، ریشه دارم، جوانم، زیبایم، پسری دارم، عشق و مهر، خانواده‌ای مثل گوهر ناب و دوستانی مثل برگ گل و دنیایی که هر روزش واقعه است. حالا انرژی خفته‌ای دارم برای رسیدن به زندگی. تمام توانم امسال بر این است که شگفتی بیافرینم، شگفتی‌ای که پسرم «جانیار» و خانواده‌ام به آن افتخار کنند. من می دانم امسال سال من است.»
 
 فریبرز عرب‌نیا و فرزندش جانیار عرب‌نیا
 
جانیار عرب‌نیا فرزند عسل بدیعی نیز در بخش دیگری از این مراسم روی سن آمد و با صحبت‌های خود حاضران را تحت تاثیر قرار داد. او که به شدت گریه می‌کرد بارها از مادرش تشکر کرد و گفت: «از مادرم تشکر می کنم به خاطر کارهایی که برای من کرد. اگر او نبود من هم نبودم. او همه کار برای من کرد، حتی کارهایی را که دوست نداشت. حالا از همه بیشتر دوستش دارم، دلم برایش بیشتر تنگ می شود. می‌دانم خوشحال است و اگر قرار باشد برگردد، اینجا برایش مثل زندان است. می خواستم جلوی همه شما از او تشکر کنم و قول می دهم کاری کنم که راضی باشد.»
 
صحبت‌های جانیار عرب‌نیا باعث شد که حاضران اشک‌ریزان او را تشویق کنند. پس از این صحبت‌ها فریبرز عرب‌نیا پدر جانیار نیز گفت: « من حرفی برای گفتن ندارم فقط خواهش می‌کنم در این ازدحام جمعیت مراقب بچه‌ها و خانم‌ها باشید.»
 
سیداحمد میرعلایی مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی نیز به عنوان آخرین سخنران، روی سن حاضر شد و در خصوص مرحوم عسل بدیعی گفت: «بهتر است کسانی که اسم هنرمند را انتخاب می کنند به این نام وفادار باشند. عسل بدیعی از جمله این افراد بود، من خاطرات خوب و حرفه‌ای با وی داشتم. ما در سریال «تا صبح» با هم همکار بودیم، او روحیه حرفه‌ای داشت به دلیل اینکه باید کار را به پخش می رساندیم او در دو شیفت کار می کرد.خیلی از هنرمندان می گویند ما باید امروز اینجا همدیگر را ببینیم این مهم نیست موضوعی که اهمیت دارد این است که همه ما بتوانیم در زندگی مان به خواسته هایمان برسیم.»
 
سیداحمد میرعلایی
 
او همچنین خاطرنشان کرد: «عسل بدیعی علاقمند بود اعضای بدن خود را در اختیار افراد نیازمند بگذارد او امروز به این خواسته خود رسیده است فرقی نمی‌کند که آدم جوان بمیرد بلکه بهتر است کامل این دنیا را ترک کند. عسل بدیعی این گونه از بین ما رفت. من به نمایندگی از ریاست سازمان سینمایی، وزیر ارشاد و جامعه سینمایی به خانواده وی تسلیت می گویم. از همه مردم تشکر می کنم که امروز اینجا در بین ما هستند و حتی کسانی که می دانم از صبح در قطعه هنرمندان بهشت زهرا حضور پیدا کرده‌اند.»
 
در پایان این مراسم پیکر عسل بدیعی در میان دست‌های هنرمندان و علاقه‌مندان به سینما و تلویزیون به سمت بهشت زهرا بدرقه شد.
 
بهزاد فراهانی،کیانوش عیاری، ابوالفضل پورعرب، فریبرز عرب‌نیا، مهتاب کرامتی، سیروس الوند، ستاره اسکندری، هنگامه قاضیانی، ماهایا پطروسیان، علی دهکردی، رویا نونهالی، مسعود رایگان، مریلا زارعی، رویا تیموریان، پگاه آهنگرانی و ... از جمله هنرمندان حاضر در این مراسم بودند.
 
زنده‌یاد بدیعی دوشنبه 12 فروردین در 36 سالگی درگذشت. مراحل اهدای اعضای این بازیگر تشییع پیکر او را به تعویق انداخت.

 

بدیعی سال 1377 با بازی در فیلم «بودن یا نبودن» به کارگردانی کیانوش عیاری وارد دنیای سینما شد. «هفت پرده»، «دست‌های آلوده»، «شمعی در باد» و «پروانه‌ای در مه» از جمله فیلم‌های سینمایی او و «ششمین نفر»، «زمین انسان‌ها» و «مستانه» از جمله آثار تلویزیونی او است.
 

مراسم یادبود این هنرمند فقید سه‌شنبه 20 فروردین در مسجد نور برگزار خواهد شد.

 



تاریخ انتشار : دوشنبه 19 فروردین 1392 | نظرات (0)
 
   
نوشتن را با نگارش انشایی در کلاس دوم راهنمایی آغاز کردم؛ معلم گفت درباره داستان "پهلوان نه قهرمانی" انشایی بنویسیم و من در وصف "پوریای ولی" یکی از بزرگترین پهلوان ایران انشایی نوشتم؛او قرار بود با یک کشتی گیر مسابقه بدهد اما به دلیل خوشحال کردن دل مادر رقیبش، جوانمردانه بازنده میدان کشتی می شود. معلم انشاء از همکلاسی هایم خواست تا تشویقم کنند و همان تشویق،جرقه ای برایم بود و شعر این داستان را در ذهنم ماندگار کرده است: گر بر سرنفس خود امیری مردی، برکورو کر ار نکته نگیری مردی، مردی نبود فتاده را پای زدن، گر دست فتاده ی بگیری مردی